W skrócie
- Zabytkowy budynek gospodarczy z 1918 roku przeszedł gruntowną modernizację, stając się sercem terapii dla podopiecznych DPS.
- W obiekcie powstały nowoczesne sale rehabilitacyjne, pracownie specjalistyczne oraz przestronna sala teatralno-terapeutyczna.
- Projekt łączy historyczną architekturę z nowoczesnymi potrzebami – zachowano oryginalne belki i fragmenty murów.
- Inwestycja stanowi kluczowy krok w poprawie jakości życia 149 mieszkańców Domu Pomocy Społecznej w Więckowicach.
Więckowice, położone tuż pod Krakowem, mogą pochwalić się inwestycją, która jest dowodem na to, że wytrwałość i pasja potrafią przywrócić blask nawet najbardziej zaniedbanym miejscom. Przez dziesięciolecia zabytkowy lamus, wzniesiony w 1918 roku, niszczał, będąc niemym świadkiem upływającego czasu. Dawny magazyn nawozów i chlewnia, które z czasem stały się jedynie nieużywanym zapleczem dla Domu Pomocy Społecznej, dziś zyskały całkowicie nowe oblicze.
Metamorfoza tego obiektu to prawdziwy triumf determinacji. Dyrektor DPS w Więckowicach, Henryk Sikora, wielokrotnie podkreślał, jak wielkim wyzwaniem było utrzymanie niszczejącego zabytku, który zamiast służyć mieszkańcom, pochłaniał fundusze na doraźne zabezpieczenia. Dzięki wieloletnim staraniom budynek przeszedł kompletną rewitalizację. Zamiast wyburzenia, postawiono na adaptację, która uszanowała historyczny charakter miejsca. Na zewnątrz wciąż możemy podziwiać autentyczne mury, a wnętrze zdobią odrestaurowane, ponadstuletnie belki stropowe, które nadają nowym salom niepowtarzalnego klimatu.
Nowoczesne centrum terapii to przestrzeń zaprojektowana z myślą o komforcie i rozwoju 149 podopiecznych placówki. W miejscu, gdzie dawniej przechowywano sprzęty gospodarskie, teraz tętni życie terapeutyczne. Mieszkańcy mają do dyspozycji specjalistyczne pracownie, sale rehabilitacyjne oraz miejsce warsztatowe. Perłą inwestycji jest imponująca sala teatralno-terapeutyczna, która ma stać się centrum aktywności kulturalnej i integracyjnej dla społeczności DPS. To tutaj pacjenci będą mogli realizować swoje pasje, pod okiem wykwalifikowanej kadry.
Wystawa zdjęć, którą przygotowali pracownicy DPS, przypomina, jak trudna była droga do tego sukcesu. Fotografie przedstawiające dach w ruinie i drzewa wrastające w mury kontrastują z obecną estetyką obiektu. Dzisiaj, po latach poszukiwań funduszy i planowania, budynek z 1918 roku znów tętni życiem, udowadniając, że nawet zapomniane perły architektury mogą służyć współczesnym celom społecznym, poprawiając jakość życia najbardziej potrzebujących mieszkańców regionu krakowskiego.